“Een Spritz”, zegt Sem zonder aarzelen wanneer we vragen op welke cocktail zijn leven lijkt. Daarna begint hij hard te lachen. “Mijn leven is namelijk altijd bruisend. Ik hou van reuring, kan niet stilzitten en ik zing het liefst de hele dag.” Wie bij Bacio is geweest, weet precies wat hij bedoelt. Grote kans dat Sem de eerste is die je ziet als je binnenkomt: onze gastheer die daarnaast gaat over de cocktails in de zaak.
Geen stille wateren, wel diepe gronden
Sem noemt zichzelf sociaal, muzikaal en vrolijk. En eerlijk: na vijf minuten met hem praten kun je daar weinig tegenin brengen. Binnen het team van Bacio is hij volgens zijn collega’s de sfeermaker die dansend de zaak doorgaat en geen uur zonder grapjes kan. Toch zit er achter die luchtigheid ook veel diepgang. Vooral zijn reizen hebben hem gevormd.
Als tiener mocht Sem voor het eerst met zijn moeder mee naar Ethiopië. Daar richtte zij een stichting op, Menoria, die mensen in moeilijke omstandigheden helpt aan onderwijs, werk en een beter bestaan. “Ik zag daar heftige dingen,” vertelt Sem. “Kinderen die zichzelf in de meest erbarmelijke situaties in leven moesten houden. Het raakte me hoe zij en de volwassenen die ik ontmoette, geluk bleven vinden in kleine momenten.” Zo voetbalde Sem een keertje met straatkinderen die ondanks alles straalden van plezier. “Toen besefte ik mezelf dat ik ook in Nederland iets bij wilde dragen. Mensen verbinden en ze blij maken. We hebben hier zoveel om gelukkig mee te kunnen zijn, maar mensen zien het niet altijd.”
Een ster op de gitaar
Hij koos horeca als zijn werkveld om die missie uit te dragen en muziek als zijn hobby. “Beide brengen mensen samen”, vertelt Sem. Die liefde voor muziek loopt als een rode draad door zijn leven. Zijn vader en moeder spelen gitaar. “Het zit echt in mijn bloed. Geen wonder dat ik aan het conservatorium in Haarlem wilde studeren.” Maar toen hij dat een tijdje had gedaan, besloot hij er toch mee te stoppen. “Ik wilde muziek mijn hobby laten blijven. Zodra er druk op komt te staan, wordt het stressvol. Muziek geeft me juist energie en ontspanning. Dat wilde ik zo houden.”
Toch neemt hij die hobby behoorlijk serieus. Sem speelt basgitaar in de alternatieve rockband The All Known, waarmee binnenkort een enorme mijlpaal op de planning staat. Sem gaat optreden op de mainstage van festival Tall Ships in Harlingen voor maar liefst 300.000 mensen. “Dat wordt ons grootste optreden ooit. Daar kijk ik zó naar uit.”
kunstige cocktails
Zijn liefde voor nieuwe ervaringen proef je ook terug in de cocktails die hij voor Bacio bedenkt. Inspiratie haalt hij vaak uit het buitenland. Zo zat hij ooit in een klein Japans jazzbarretje waar hij aan de bartender vroeg wat zijn favoriete cocktail was. “Hij had zulke mooie verhalen en maakte echt een kunst van zijn drankjes. Sindsdien ben ik zelf gaan experimenteren met smaken die mensen hier nog niet echt kennen.”
Zo ontstond ook de cocktail Italicus Sour. “Bijna niemand werkt met de likeur Italicus,” vertelt Sem enthousiast. “Die heeft een bloemige, zoete smaak. In combinatie met bloedsinaasappelgin gebeurt er heel veel in die cocktail.” Hij glimlacht. “Een cocktail met veel lagen, die je niet direct verwacht. Precies hetgeen dat ik zelf zo mooi vindt aan mensen.” Bovendien staat de Italicus Sour nergens anders op de kaart dan bij Bacio. “Dat maakt het extra leuk!”
Klein geluk
Hoewel Sem veel van de wereld heeft gezien, is blijdschap voor hem altijd dichtbij. Je kunt hem wakker maken voor zijn favoriete antipasto bij Bacio: de pecorino met honing en noten. “In de zon met een glas wijn erbij, ultiem geluk” zegt hij dromerig.
Dat is precies hetgeen wat hij zo mooi vindt aan horeca: geluk hoeft niet altijd groots te zijn of te beginnen. Juist de kleine momenten kunnen uiteindelijk van enorme waarde worden. Als voorbeeld noemt hij een stel dat onlangs bij Bacio mocht verwelkomen. Ze hadden elkaar tientallen jaren geleden hier ontmoet, toen restaurant Vyssotski nog op deze plek zat. De man en vrouw kwamen terug om hun jubileum te vieren. Inmiddels waren ze niet alleen getrouwd, maar ook opa en oma geworden. Sem vond het prachtig: “Waanzinnig toch, hoe één ontmoeting in een restaurant kan leiden tot een rijk leven vol geluk”.